پيشينه ساز ويولن

ویولن یک ساز ظریف و فرنگی است و طبق نمونه‌های که ساخته می‌شود از ۵۸ قطعه مختلف که به طرز دقیقی با هم جور شده‌اند و وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم می‌باشد و ابتدا توسط سازنده ایتالیایی گاسپارو برتولونی اختراع شده‌است.

از شاگردان مشهور گاسپارو برتولونی آ آماتی بود که او هم بهترین سازنده ویولن در سطح جهان را پرورش داد یعنی آنتونیو استرادیواری ایتالیایی.

تا کنون کسی در جهان پیدا نشده که نه تنها بتواند هنر او را تکمیل نماید بلکه قادر نبوده ویولنی بسازد که از حیث زیبایی و صوت بتواند با ویولن‌های آنتونیو استرادیواریوس برابری نماید. جلا و ظاهر خوش ویولن استرادیواریوس چیزی در حد کیفیت خورشید که روی پوست ابریشمی تابیده باشد است و هم چنین نرمی و لطافت خاص و منحصر به فرد یا می‌توان گفت پختگی.

یکی از کارهای استرادیواریوس ایجاد ویولن کنسرت است که با طنین نیرومند خود در کنسرتها مقام ارجمند دارد و موسیقی بیشتر از این لحاظ مدیون استرادیواریوس می‌باشد.

تاکنون بیش از سه سده از اختراع اولین نمونه ویولن توسط گاسپارو برتولونی میگذرد و در این مدت با وجودی که کشفیات جدیدی در علوم فیزیک و شیمی نموده‌اند نه تنها نتوانسته‌اند در ساختمان ویولن تغییری بدهند بلکه از رموز کار سازندگان قدیم نیز چیزی درک نکرده‌اند.

برگرفته از سايت ويكيپديا.

تاثير موسيقي در كاهش علايم اسكيزو فرني

دانشمندان انگلیسی دریافته اند که موسیقی در مانی میتواند موجب کاهش افسردگی و عصبانیت شود و حتی از علائم و هیجانات اسکیزوفرنی بکاهد.به گزارش رویترز در مطالعه ای که روی بیماران روانی 4 بیمارستان در لندن انجام شد مححققان دریافتند تشویق نمودن بیماران به ابراز احساساتشان به همراه موسیقی موجب بهبود علائم بیماری میشود .

محققان میگویند روان درمانی می تواند بعضی اوقات مردم را در مقابل این بیماری کمک کند اما این موضوع فقط زمانی کاربرد دارد که مردم در شرایط پایدار و با ثبات باشند .حدود یک درصد مردم آمریکا و انگلیس از اسکیزوفرنی و اختلافات مشابه آن رنج می برند اسکیزوفرنی معمولا در سنین 18الی 20 سالگی رخ میدهد و دارای علائمی از قبیل توهم و شنیدن صداهای مختلف وتغییر در رفتار و ….است.درمان دارویی این بیماران موجب حذف علائم بیماری میگردداما عوارض جانبی آن مانند افزایش وزن و عوارض عصبی و ….را به همراه دارد طی این تحقیقات بیماران از دو طریق مورد درمان قرار میگیرند که روش اول صرفا شامل درمان های استاندارد دارویی و روش دوم شامل موسیقی درمانی 8 تا 12 جلسه است.تحقیقات نشان داد گروهی که علاوه بر درمان دارویی موسیقی درمانی شده بودند نتیجه بهتری از درمان گرفتند.

 

پوست بدن دختر اسكاتلندي درحال تبديل شدن به سنگ

دوستان من . شايد فكر كنيد اين بيماري چه ربطي به اين وبلاگ داره. اما با خوندن متن متوجه ميشيد كه اين بيمار يك ويولنيسته و با اين بيماري ديگه نميتونه وولن بزنه.واقعا غم انگيزه.

بر اثر يك بيماري نادر و غير قابل درمان، پوست يك دختر بچه اسكاتلندي در حال تبديل شدن به سنگ است.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از روزنامه ديلي ركورد اسكاتلند، اين اختلال سيستم ايمني بدن كه به «scleroderma سيستماتيك» معروف است، منجر به توليد «كولاژن» بيش از حد در بدن شده كه باعث سخت شدن پوست دختر شده است.

حركت براي اين دختر 11 ساله اهل «آيرشاير» اسكاتلند بسيار سخت شده و تاكنون باعث شده يكي از كارهاي مورد علاقه‌اش يعني نواختن ويولن را كنار بگذارد.

اين بيماري به تدريج با سخت شدن حركت انگشتان آغاز شده و به تدريج باعث كلفت و سخت شدن پوست مي‌شود و حتي امكان دارد كه اين بيماري به اندام ديگر نيز سرايت كند.
با پيشرفت بيماري حركت دادن انگشتان و باز كردن دهان سخت مي‌شود و در مواردي باعث ايجاد بافت‌هايي در اطراف اندام‌هاي داخلي مي‌شود.

اين بيماري در آمريكا در ميان حدود 300 هزار نفر وجود دارد كه بيشتر آنان زنان بين 30 تا 50 سال هستند.
به رغم اينكه تا كنون درماني براي اين بيماري معرفي نشده است اما محققان مركز تحقيقاتي «ويريجينيا ميسون» و مركز پزشكي دانشگاه «دوك» در حال بررسي تأثير استفاده از سلول‌هاي بنيادين براي از بين بردن عوارض اين بيماري هستند.
بر پايه گزارش منتشر شده در روزنامه «نيويورك تايمز» اين تحقيقات تاكنون در مواردي به نتايج مثبتي رسيده است.

بر گرفته از سايت تابناك

استاد چیره دست ویولن مهندس همايون خرم

  از پدري درستكار و آزاده و مادري فهيم و با احساس، پسري پا به عرصه وجود نهاد كه نام او را “همايون” گذاردند. مادرش از شيفتگان موسيقي اصيل ايراني بود و از مقام هاي موسيقي ايراني به دستگاه همايون علاقه اي وافر داشت. به همين دليل هم نام “همايون” را براي فرزند خود انتخاب كرد.  همايون خرم در سن 10-11 سالگي به مكتب استاد صبا راه يافت و به علت استعداد شگرف در 14-15 سالگي يك شبه ره صد ساله را پيمود و به عنوان نوازنده 14 ساله، در راديو ساز تنها اجرا كرد. بعدها در بسياري از  برنامه هاي موسيقي راديو، خصوصاً در برنامه گلها، به عنوان آهنگساز، سوليست ويلن و رهبر اركستر  آثاري با ارزش ارائه داد. همايون به موازات فعاليت عاشقانه و در عين حال محققانه در موسيقي ايراني، از كسب علم نيز غافل نبود و در اكثر مراحل تحصيل از شاگردان ممتاز بود و تحصيلات عاليه خود را تا اخذ دانشنامه در رشته مهندسي برق ادامه داد. سمت هاي ايشان در زمينه هنر و موسيقي؛ عضويت در شوراي عالي موسيقي راديو، رهبري اركستر سازهاي ملي، استاد دانشكده موسيقي ملي و هنرستان شبانه، آهنگساز در برنامه هاي موسيقي ايراني و خصوصاً برنامه گلها، رهبري اركستر گلها و سوليست ويلن بوده است. تعدادي از آهنگ هاي ايشان مانند: تو اي پري كجايي(سرگشته)، امشب در سر شوري دارم (غوغاي ستارگان)، ساغرم شكست اي ساقي (طاقتم ده)، رسواي زمانه منم، آيا همه شما بي گناهيد، اشك من هويدا شد، پيك سحري، بعد از تو هم در بستر غم مي توان خفت، ساقي ببين، دل پريشانم زغم گرفته، آواي خسته دلان و ده ها آهنگ ديگر، همگي بيانگر نبوغ همايون خرم در كارآهنگ سازي است.  شايان ذكر است همايون خرم در ضمن تسلط در نوازندگي و بداهه نوازي، آهنگسازي خلاق و كم نظير و در عين حال مسلط به ظرايف نظري و تئوريك موسيقي ايراني است و از اين نظر پژوهشگري با ارزش و محققي ممتاز به شمار مي رود.

 آ ثار اجرايي :

  برنامه هاي متعدد گلهاي رنگارنگ، برنامه هاي موسيقي FM  راديو، برنامه هاي بداهه نوازي در راديو، تعدادي برنامه تك نوازان با همكاري هنرمندان ديگر به صورت همنوازي؛ همچنين همنوازي با هنرمنداني مانند شادروان استاد جواد معروفي، استاد جليل شهناز، استاد فرهنگ شريف و شادروان منصور صارمي همراه با ضرب شادروان جهانگير ملك و شادروان امير نآثار موسيقي ايشان به صورت كاست و لوح فشرده (CD) شامل همنوازي با استادان جواد معروفي، جليل شهناز و فرهنگ شريف هم اكنون در اختيار علاقمندان است.

     آثار مكتوب:

   1.   رديف اول چپ كوك (نواي مهر)؛ شامل آوازها، چهارمضراب ها، قطعات و تعدادي از آهنگ ها.

1.    2. رديف دوم راست كوك؛ شامل تعدادي از پيش درآمدها، چهارمضراب ها و رنگ ها كه هم اكنون در حال آماده سازي و چاپ است.  از فعاليت هاي ديگر ايشان مي توان يه سخنراني درباره موسيقي ايراني در مراكز هنري و فرهنگي اروپا و آمريكا مانند دانشگاه UCL، دانشگاه گيلان، دانشگاه پزشكي شيراز (درباره استاد صبا و موسيقي ايراني)، انجمن موسيقي فارس (درباره استاد ابوالحسن صبا)، دانشگاه علامه طباطبايي (درباره مقامات موسيقي ايراني)، فرهنگسراي ارسباران (درباره استاد علي نقي وزيري)، دانشگاه صنعتي اصفهان (درباره مشخصات موسيقي ايراني) و سخنراني هاي متعدد ديگر در تالار رودكي تهران به مناسبت هاي مختلف اشاره كرد.

   

     

                                  

      (با اميد موفقيت ايشان در عرصه موسيقی  )

    

    

 

 

برگرفته از وبلاگ سلان سازها و خبرگزاری فارس

 

بیوگرافی نوازنده ماهر ویولن و كلاسيك جناب آقاي بيژن مرتضوي

آقای بیژن مرتضوی در شمال ایران در نزدیکی دریای خزر به دنیا آمد.وی نواختن ویولن را از سه سالگی آغاز کرد.در تهران تحت نظر پنج تن از معتبر ترین و معروفترین اساتید ویولن به یادگیری ویولن مشغول شد و تکنیک های ویژه ای همچون بداهه سازی(و بداهه نوازی) ارکستراسیون :ترتیب و تنظیم: گام ربع پرده و غیره…را آموخت. در سن هفت سالگی این کودک با استعداد یادگیری نواختن پیانو گیتار سازهای کوبه ای و سازهای زهی موسیقی سنتی عامه پسند مانند عود تار و سنتور را فرا گرفت.آقای مرتضوی در یازده سالگی مقام نخست مسابقه کشوری موسیقی دانش آموزان را کسب کرد.او تنها چهارده سال داشت که یک گروه ارکستر سی و دو نفری تشکیل داد و ساخته های خود را بار ها در اردوی معروف تابستانی “رامسر”در ایران اجرا کرد. او بعد از اتمام مقطع دبیرستان به انگلستان رفت.در آنجا تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته مورد علاقه اش مهندسی و نقشه کشی شهری ادامه داد.

همچنین اجرای موسیقی و یادگیری ویولن را دنبال کرد. در سال 1979 میلادی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و به تحصیل در رشته موسیقی در دانشگاه ایالت تگزاس ادامه داد.سپس در سال 1985درکالیفرنیا سکونت کردو اولین آلبومش را عرضه کرد که پر فروشترین آلبوم در سال 1990 شد. مشخصه ای که او را از همه نوازندگان دیگر متمایز می کند توانایی او در نواختن همه سازهای به کار رفته در آثارش است. تور داخلی و بین المللی که از سال 1990 آغاز شد برای او مخاطبان فراوانی در سر تاسر جهان فراهم کرد. اکنون او به عنوان اولین هنرمند ایرانی که تحت حمایت شرکت های “Nederlander Productions” “Jeep Eagle” ” New Dodge” “Chrysler” می باشد شناخته شده و مورد احترام است. در سوم جولای 1994 پس از سی و چهار سال نوازندگی ویولن آقای بی÷ن مرتضوی اولین هنرمند ایرانی بود که نبوغ مسلم خود را در”Greek Theater” به منصه ظهور نهاد. یکی از قطعاتی که او در این کنسرت اجرا کرد “حماسه”(Epic) نام داشت که در یازده سالگی ساخته بود.روی صحنه کنسرت :آقای مرتضوی (تحقق)رویای کودکی اش را با تماشاگران قسمت کرد:او آرزو داشت روزی قطعه”حماسه”را همراه با یک گروه ارکستر بزرگ اجرا کند و موسیقی ملی وطنش را به همه مردم جهان معرفی کند. این آرزو سرانجام به حقیقت پیوست.

 

                             (با اميد موفقيت ايشان در عرصه موسيقی  )

ماجراي جالب پيداشدن ويولن 4ميليون‌ دلاري

نوازنده ويولني كه ساز 285 ساله خود را در عقب يك تاكسي در نيويورك جا گذاشته بود براي تشكر از راننده كه آن را برگرداند روز سه‌شنبه در محوطه انتظار تاكسي‌ها در فرودگاه ليبرتي اينترنشنال نيوآرك 30 دقيقه كنسرت خصوصي ترتيب داد!
به گزارش «جهان» و به نقل از جام جم، فيليپ كوئينت ويولن «كي سيوتر استراد يواري» را كه سال 1723 ساخته شده ماه گذشته هنگام بازگشت از فرودگاه در تاكسي جا گذاشت.

محمد خليل راننده تاكسي روز بعد پس از باخبر شدن از ماجرا با اين نوازنده تماس گرفت تا ترتيب پس دادن ويولن را بدهد.

كوئينت گفت: نمي‌توانم بگويم آن روز صبح چه حالي داشتم و ديوانه‌وار دنبال ويولن مي‌گشتم.

او كه پس از اجراي برنامه در دالاس ويولن را در تاكسي جا گذاشته بود، به پليس و مسوولان بندر نيويورك و نيوجرسي متوسل شد، اما روز بعد خليل به او زنگ زد و ويولن را برگرداند.

نوازنده به محمد خليل كه متولد مصر است 100 دلار پاداش داد. شهر نيوآرك هم به او «نشان» داد.
همچنين از خليل و خانواده‌اش دعوت شده در كنسرت بعدي كوئينت در تالاري در نيويورك در سپتامبر حضور يابد.

اين ويولن را آنتونيو استراديواري ايتاليايي ساخت و كريستوف كي‌سيوتر آهنگساز و نوازنده آلماني در قرن هيجدهم صاحب آن شد. در سال 2006 انجمن استرا ديواري اين ويولن را از صاحبان كنوني آن يعني كلمنت و كارن اريسون گرفت و به صورت عاريه در اختيار كوئينت گذاشت.

اين خبر را اكثر روزنامه‌هاي اروپايي و امريكايي درج كردند اما هيچ‌كدام به مسلمان بودن يابنده آن اشاره نكردند. همچنان كه در انبوه خبرهاي جنايي خود هرگز به مسيحي يا يهودي بودن هيچ جنايتكاري اشاره نمي‌كنند اما اگر مسلماني مرتكب خلافي شود بارها در يك خبر به مسلماني او اشاره مي‌كنند.

همين بي‌بي‌سي در خبر ديروز خود درباره تيم فوتبال چلسي به اسرائيلي بودن مربي‌ آن اشاره كرده اما در اخبار مربوط به جنايتكار 73 ساله اتريشي هيچ اشاره‌اي به يهودي بودن او نكرده است.

زندگينامه: پرويز ياحقي (1315 – 1385)

پرويز صديقي پارسي معروف به یاحقی، در سال 1315 خورشيدي در تهران متولد شد.

او چنانچه خود گفته بود، در كودكي حسب مقتضيات شغلي پدر به همراه خانواده به لبنان سفر مي كند و پس از گذشت مدتي كوتاه و به دليل دور بودن از معشوق جاوداني اش، ويولن، به حالت احتضار مي رود كه با توصيه پزشكان، خانواده اش تسليم خواسته وي شده و او را به ايران مي‌فرستند تا در كنار دايي هنرمندش حسين خان یاحقی كسب فيض كند.

پرويز با تلمذ در مكتب نه تنها هنرمندپرور، بلكه انسان پرور حسين خان و ابوالحسن صبا و تلفيق نبوغ ذاتي، خلاقيت و استعداد شگرف خويش با اين داشته ها، هر چه سريع تر پله هاي ترقي را پيمود تا جايي كه در همان سنين جواني در برخي اركسترها و قطعات، به رغم حضور استادانش، سلوها(تكنوازي ها) به او سپرده مي شد (كه خود نشان از خارق العاده بودن اين جوان داشت).

اين سير صعودي با ساختن چهار مضراب، قطعات و آهنگ هايي جاودانه، تنظيم، تكنوازي و همنوازي هاي فراوان در كنار بزرگان موسيقي آن زمان به بالاترين درجه خويش رسيد و او را به عنوان يك نوازنده صاحب سبك به جامعه معرفي كرد.

سبكي كه انحصاراً مال او و زاده خلاقيت، تكنيك، احساس و نوآوري هاي خود او بود و مقلدان فراواني نيز پيدا كرد كه از آن جمله مي توان: مجتبي ميرزاده، سياوش زندگاني، بيژن مرتضوي، جهانشاه برومند و… را نام برد كه هر يك در نوع خود نوازندگاني مطرح هستند، اما همگي به نوعي مستقيم يا غيرمستقيم از وي تأثير گرفته و انشعابات اين سبك محسوب مي شوند و با وجود داشتن احساس مستقل، هيچ گاه نتوانستند در بروز اين حس استقلال كامل نشان دهند.

در سبك پرويز ياحقي با كثرت تكنيك و تنوع در استفاده از آنها فراوان برخورد مي كنيم: ويبر، مالش و گليساندوهاي گوشنواز و شيرين، استفاده به جا از پوزيسيون هاي مختلف، اجراي تريل هاي قدرتمند و سريع با انگشتان دوم و سوم، آرشه پراني هاي متناسب با نوع دستگاه و قطعه، نزديك كردن آرشه به خرك در حين آرشه كشي، استفاده از پيزيكاتو در قطعات ضربي و نهايتا استوار بودن بخش اعظمي از نوازندگي، مانور و خلق ملودي روي سيم هاي بم كه اين يكي نقطه عطف و بهتر بگوييم نگين انگشتري سبك ياحقي محسوب مي شود، زيرا در گذشته و مشخصا تا قبل از او هيچ كس تا به اين حد از سيم هاي بم استفاده نمي كرد و اساسا قادر به خلق ملودي زيبا و محرك احساس برروي سيم هاي ۳ و ۴ نبود و در واقع او را مي بايست احيا كننده سيم هاي بم ويولن ناميد.

چهارمضراب ها، آهنگ و رنگ هاي ساخته او كه شروع و پايه آنها از سيم هاي sol و re بوده و قسمت اعظم آنها نيز در همين محدوده مي باشد، گواه اين مدعاست.

برخي قطعات او با كوك هاي مخصوص و برخي ديگر با كوك افتاده نواخته مي شود كه اين دو كوك و به خصوص افتاده (به معني همصدا بودن دو سيم در كنار هم [mi-mi la mi] از ابداعات حسين خان ياحقي و مختصات همين مكتب و سبك است كه بعدها توسط ديگران نيز مورد استفاده قرار گرفت).

اوراق دفتر تاريخ موسيقي مان را كه ورق بزنيم به نوازندگان خوب و آهنگسازان برجسته اي برخورد مي كنيم، اما معدود كساني در اين جمع وجود دارند كه هر دو هنر، يعني آهنگسازي و نوازندگي را آن هم در حد اعلا تواماً در خويش جاي داده باشند و بي شك يكي از يكه تازان اين ميدان، پرويز ياحقي بود.

وي به لحاظ خلق و خو و شخصيت به گواه دوستان، شاگردان و مرتبطان با وي، يك نمونه كامل و چكيده راستين مكتب آن دو اسوه اخلاق (صبا و حسين خان) است و هنر والاي او جلوه اي از ذات ناب اوست كه بر پرده ساز ميخرامد و با جلوه گري دل مي ربايد.

او از ساليان دور تاكنون رابطه بسيار صميمي با ساير هنرمندان اين خاك و بالاخص موسيقيدانان داشته و حتي با نوازندگاني كه به نوعي رقباي او به حساب مي آمدند (بديعي، خرم، ملك و…) دوستي نزديك و رابطه احساسي عميق و عاطفي داشت (چيزي كه متاسفانه در عصر حاضر كمتر با آن برخورد مي كنيم.

پرونده هنري او نشان مي دهد كه يكي از اركان برنامه گل ها بوده كه با همنوازي در كنار خوانندگان و نوازندگان مطرح آن زمان كه بعضي از آنها را خود او به اين عرصه آورده بود، ساختن آهنگ هاي ماندگاري همچون: بيداد زمان، مي زده شب (ماهور)، سراب آرزو (افشاري)، غزالان رميده (شوشتري و همايون)، آهنگ زيباي او در چهارگاه با مطلع: [آن كه دلم را برده خدايا زندگيم را كرده تبه گو...]. (گل هاي رنگارنگ شماره ۴۲۰ و ۴۲۸) با تنظيم زيباي زنده ياد جواد معروفي و آهنگ هاي ديگري كه مجال نام بردن از آنها نيست، افراد بسياري را به موسيقي ايراني علاقه مند كرده كه حتي به رغم گذشت ساليان متمادي بر اين آهنگ ها، هنوز هم ورد زبان عوام و خواص هستند و نيك است بدانيم بخش اعظمي از اين آثار حاصل هم نفسي ۵۰ ساله با ترانه سراي معاصر استاد بيژن ترقي بود.

اگر به زمان ساختن اين آهنگ ها و سال هاي فعاليت ياحقي توجه بكنيم، درمي يابيم  در برهه اي كه وجود موسيقي هاي مبتذل و كاباره اي و… موسيقي اصيل ايراني را تهديد مي كرد و به حاشيه مي راند، او يكي از خادمان و پاسبانان اين موسيقي بوده كه هنوز هم پس از گذشت بيش از نيم قرن همين خط سير را دنبال مي كند و اخيرا چند كار از تكنوازي ها و كارهاي بدون كلام او منتشر شده كه حاصل گوشه نشيني سال هاي اخير اوست و در اين آثار، اندكي تغيير فرم و تبعيت احساس را از عوامل اجتماعي و شرايط محيطي و روزمره مشاهده مي كنيم.

ياحقي  با نواختن سه تار نيز كاملاً آشنا بود و در صدابرداري هم يدي طولايي داشت و آ‌رشيوي غني از موسيقي فراهم آورد كه در نوع خود منحصر به فرد است.

وي 12 بهمن سال 1385 به دليل ايست قلبي دار فاني را وداع گفت

.[پرويز ياحقي درگذشت]

منبع :همشهری آنلاین

گران قيمت ترين ويولن جهان پس از 70 سال بار ديگر نواخته شد

 گران قيمت ترين آلت موسيقی جهان، برای نخستين بار پس از هفتاد سال، در برنامه ای که نشانگر رشد اقتصادی و فرهنگی مسکو به شمار می آمد، در مقابل ۱۶۰ ميهمان ويژه نواخته شد.

به گزارش روزنامه گاردين، مکسيم ويکتوروف، يک وکيل روس، تعدادی از سرشناس ترين نخبگان جامعه مسکو را به کنسرتی خصوصی در «خانه پشکوف» دعو ت کرد تا ويولن «گارنری دل گسو» خود را، که در ماه فوريه به قيمت رکورد شکن ۳.۹ ميليون دلار خريداری کرده بود به معرض تماشا بگذارد.

پينچاس زوکرمان، هنرمند سرشناس اسرائيلی در آن برنامه قطعاتی از کارهای هنرمندانی بزرگ نظير سباستيان باخ، موتزارت و برچ را با همنوازی ارکسترسمفونی «تئاتر بلوشنی» اجراء کرد.

ويکتوروف ۳۵ ساله، که خود دارای کلکسيون سازهای ويلون است گفت: «من پيش از خريد اين ساز در لندن، اول کمی آنرا امتحان کردم.»

وی که علاقمند است با همنوازی پيانوی همسرش آناستاسيا ويولن بنوازد ادامه داد: «اما از آن موقع تاکنون قادر نبوده ام به آن دست بزنم. زيرا اين ساز تاب و توان تحريک را ندارد. من ترجيح می دهم استادی که خود در کنار هنرش زندگی می کند نخست آن را در دست بگيرد، تا به اين وسيله اين ويولن از احترامی که سزاوار آن است برخوردار شود. سپس ممکن است من هم قدرت نواختن با آنرا بيابم، زيرا آنگاه اين ساز خود به يک منبع انرژی مبدل خواهد شد.»

ويولنی که ويکتوروف خريداری کرده است ساخته سال ۱۷۴۱ ميلادی است. اين ويولن متعلق به هنری ويوکستمپس، آهنگساز بلژيکی و ويولن نواز چيره دستی بود که در بارگاه تزار آلکساندر دوم تکنوازی می کرد.

ويولن هايی که با دست گيسپه گارنری دل گسو(۱۶۹۸ تا ۱۷۴۵) ساخته می شد، به مراتب ارزشمندتر از سازهايی است که آنتونيو ستراديواری، می ساخت. ستراديواری نيز مانند گارنری در شهر کرمونا زندگی می کرد.

ويولنی که ويکتوروف خريداری کرده است ساخته سال ۱۷۴۱ ميلادی است. اين ويولن متعلق به هنری ويوکستمپس، آهنگساز بلژيکی و ويولن نواز چيره دستی بود که در بارگاه تزار آلکساندر دوم تکنوازی می کرد.

روزنامه گاردين می نويسد: قرار بود کنسرت پينچاس زوکرمان يکشنبه شب نيز مجددا در کونسرواتوار مسکو برای قشر وسيعتری از شنوندگان اجراء شود، اما تشويق و تحسين های شب شنبه برای اجراء قطعه ويولن باخ تنها حالت ادای احترام داشت. برای اجرای ويولن، شماره پنج موتزارت ضعيف بود، و زمانی که آخرين قطعه مهيج و آشنای ماکس برچ به پايان رسيد، تماشاچيان با شورو حرارت نسبتا بيشری زوکرمان را تشويق کردند.

با وجود آنکه آنها حتی برای سومين بار زوکرمان را به روی صحنه بازگرداندند، اما عليرغم اجرای زيبا و تسلط کامل وی بر اين ساز، حضار برای تشويق وی از جای خود بلند نشدند و کلمات تحسين آفرينی نيز نثارش نکردند.

ويکتوروف با اشاره به پسرفتی که مسکو به عنوان يک مرکز فرهنگی در دهه آشفته و متلاطم ۱۹۹۰ ميلادی با آن مواجه بوده است گفت: «ما بايد دوباره انرژی مردم را احياء کنيم تا بزرگترين هنرمندان جهان به طور منظم در اينجا حضور پيدا کنند. روسيه مدرن تنها شامل نفت و گاز نمی شود، بلکه منعکس کننده فرهنگ و هنر نيز هست.»

به گزارش روزنامه گاردين، ويولن های ساخت گيسپه گارنری دل گسو به مراتب نادرتر از ويولن های آنتونيو ستراديواری هستند زيرا تنها ۱۵۰ عدد از آنها، نسبت به ۶۰۰ ويلن باقی مانده از آنتونيو ستراديواری، هم اکنون به جا مانده اند.

ويکتوروف نسبت به ويولن «دل گسو» علاقه بيشتری نشان می دهد زيرا معتقد است عمق بيشتری در صدای آنها حس می شود.

پينچاس زوکرمن نيز، معمولا در اجراهای رسمی خود با ساز شخصی خويش، که آن نيز يک دل گسوی ساخت سال ۱۷۴۲ است نمی نوازد.

ويکتوروف گفت: «مطمئن نبودم که زوکرمن دعوت من را برای نواختن بر روی اين ويولن بپذيرد، اما او به محض اينکه آن را در دست گرفت و تنها هفت ثانيه بر روی آن نواخت، به من گفت آخرين باری که چنين احساسی به او دست داده بود، زمانی بود که ويولن خود را برای اولين بار در دست می گرفت.»

ويکتوروف اضافه کرد: «اين دو ويولن با يکسال اختلاف زمان، از يک چوب ساخته شده اند و مانند دو خواهری هستند که پس از ۲۵۰ سال دوباره در مسکو به هم ملحق شده اند.»

منبع : رادیو فردا

 

نت های آهنگهای ایرانی (1)

سلام دوستان.

از امروز میخوام برای اون دسته از عزیزایی که نوازندگی ویولن را یا تازه شروع کردن و یا قصد شروعش را دارن نت های بسیار ساده و در عین حال پیشرفته آهنگهای بسیار زیبای ایرانی را بذارم.

امروزنت های آهنگ ماندگار درویش با صدای زیبای اکبر گلپایگانی را ببینید. باور کنید اونقدر ساده هست که افراد بسیار مبتدی هم با 2-3 روز تمرین بتونن بزنن.

DO DO DO DO / DO SI LA SI SOL MI

SI SI SI SI  /  SI LA SOL LA FA MI

DO DO DO DO / DO SI LA SI SOL MI

SI SI SI SI  /  SI LA SOL LA FA MI

MI MI MI MI FA MI FA MI FA MI

LA SI SOL LA  SOL FA MI FA MI

مي دونستي که خاک                                 LA SI DO DO SI DO  /  SI LA SOL LA

فرش منه                                                    SI SI LA SI  /  LA SOL FA SOL LA

رفتي نموندي                                                                        SOL FA MI FA MI

چرا بخت سفيد را                                                 SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

به سياهي نشوندي                                                 SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

مي دونستي فقط                                       LA SI DO DO SI DO  /  SI LA SOL LA

تو را دارم                                                  SI SI LA SI  /  LA SOL FA SOL LA

رفتي نموندي                                                                       SOL FA MI FA MI

چرا مرغ اميد را                                                 SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

از اين خونه پروندي                                             SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

درويش رو آن گليم پار                                        DO DO R MI R MI R DO SI LA 

شب را سر مياره                                                         R DO R DO SI LA SOL 

قطره با يه دريا                                                         DO SI DO SI LA SOL FA

براش فرقي نداره                                                 FA SOL LA SI LA SOL FA MI

درويشم و دنيا واسم يه مشت خاکه             DO DO DO DO DO DO R R R R R FA MI

همه دار و ندارم فقط يک دل پاکه  LA SI DO DO DO DO DO DO DO R R R R FA MI

تاریخچه ویولن

ویولن یک ساز زهی و آرشه ای است. این ساز کوچکترین عضو

خانواده ی ویولن است. برای نواختن معمولا روی شانه ی چپ

قرار می گیرد، و با آرشه ای که در دست راست نوازنده است،

نواخته می شود.

سیم های ویولن از زیر ترین تا بم ترین سیم، به ترتیب زیر کوک

می شوند :

می:سیم اول ، لا:سیم دوم ، ر:سیم سوم ، سل:سیم چهارم

نوازندگی ویولن:

سیم گیر : از آبنوس ساخته شده است و در فاصله ی اندکی با خرک

نقش این ساز چه در کنسرت های بزرگ و چه به طور جمعی و

انفرادی ، آنقدر پر اهمیت است، که آن را «شاه ساز ها» گفتند.

پیشینه ی ساز:

ویولن یک ساز ظریف و فرهنگیست و طبق نمونه هایی که ساخته

می شود، از ۵۸ قطعه ی مختلف که به طرز دقیقی که با هم جور

شده اند و وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم می باشد که ابتدا توسط

سازنده ی ایتالیایی «گاسیارو برتولونی» اختراع شده است.

قطعات ویولن:

قسمت های ساز ویولن عبارتند از :

آرشه : یا کمان ترکه ای چوبی است که رشته های مویی دم اسب،

در طول آن کشیده شده است و به دو سر آن ثابت شده است.

تنه : جعبه ای که مابین تخته ی روئی و تخته ی زیرین و جداره های

طرفی محصور شده است.

دسته یا گردان : در واقع دنباله ی چوب آبنوس تکیه سیم هاست که

محل انگشت گذاری نوازنده در قسمت بالای آن قرار دارد. نوازنده ی

ویولن قادر است ، در تمام طول چوب آبنوس انگشت گذاری کند ، انتهای

دسته به جعبه ی کوچکی ختم می شود که سیم ها در درون آن به دور

گوشی های کوک پیچیده می شوند.

خرک : بین سیم ها و طبله ی ویولن قرار گرفته و فشار سیم ها آن را

عمود نگه می دارد. نقش خرک ان است که ارتعاش سیم ها را به طبله

و به جعبه ی ویولن منتقل می کندو نیز در داخل جعبه میله ای چوبی

تقریبا زیر خرک ، اندکی بلند تر از جدار طرفی قرار داده شده که شکل

گرده ماهی ، طبله و زیره را حفظ می کند.

گریف : از آبنوس ساخته شده است و در طول گردن ویولن چسپیده

است و تا میانه ی جعبه ی ساز ادامه دارد . گریف جایی است که 

نوازنده با انگشت خود سیم را به آن می چسباند و به این ترتیب طول

 سیم را کوتاه می کند و نت های مختلف را می نوازد.

تا آخر تنه ی ویولن کشیده شده است. با زهی از جنس روده یا

پلاستیک به دکمه ای که در قسمت پایین جدار تعبیه شده بند می شود.

سیم ها : سیم ها از جعبه ی کوچک سر ساز آغاز شده در طول چوب

آبنوس ، تکیه گاه سیم ها ادامه یافته ۷ از روی خرک عبور کرده و در

سیم گیر مهار می شود . سیم های ویولن قبلا از روده ی گوسفند

«زه» ساخته می شد. امروزه در سیم های بم تر ، روی روده سیم

فلزی نازکی می پیچند و در سیم های زیر تر از مفتول فلزی تنها

استفاده می شود.

*نخستین سازندگان معروف ویولن در ایتالیا پیدا شدند .

«گاسپارو داسالو» نخستین ویولن حقیقی را ساخت، اما معروفترین 

ویولن ها در شهر کرمونا ساخته شدند.

«آندره اماتی» و فرزندش «نیکولا اماتی» و شاگردش «آنتونیو استرادیواریوس»

بهترین ویولن های دنیا را تا کنون ساخته اند.

فهرست ویولنیست ها:

  از میان ویولنیست های زنده ی ایران نیز که حرفی برای گفتن دارند،

می توان از «شادمهر عقیلی» نام برد که با وجود جوانی ، خالق آثار نو

و قطعات بی نظیر بوده است. او بر خلاف ویولنیست های تازه کار ایران،

که مقلدان صرف نت های غربی هستند و از خود چیزی ندارند و به نواختن

آهنگ های آماده ی دیگران مباهات  می کنند ، دارای روحیه نوآوری

و خلاقیت شگفت آوری در نوازنگی این ساز می باشد. 

• برخی از مطالب گرفته شده از وبلاگ آوای عشق