زندگينامه: پرويز ياحقي (1315 – 1385)

پرويز صديقي پارسي معروف به یاحقی، در سال 1315 خورشيدي در تهران متولد شد.

او چنانچه خود گفته بود، در كودكي حسب مقتضيات شغلي پدر به همراه خانواده به لبنان سفر مي كند و پس از گذشت مدتي كوتاه و به دليل دور بودن از معشوق جاوداني اش، ويولن، به حالت احتضار مي رود كه با توصيه پزشكان، خانواده اش تسليم خواسته وي شده و او را به ايران مي‌فرستند تا در كنار دايي هنرمندش حسين خان یاحقی كسب فيض كند.

پرويز با تلمذ در مكتب نه تنها هنرمندپرور، بلكه انسان پرور حسين خان و ابوالحسن صبا و تلفيق نبوغ ذاتي، خلاقيت و استعداد شگرف خويش با اين داشته ها، هر چه سريع تر پله هاي ترقي را پيمود تا جايي كه در همان سنين جواني در برخي اركسترها و قطعات، به رغم حضور استادانش، سلوها(تكنوازي ها) به او سپرده مي شد (كه خود نشان از خارق العاده بودن اين جوان داشت).

اين سير صعودي با ساختن چهار مضراب، قطعات و آهنگ هايي جاودانه، تنظيم، تكنوازي و همنوازي هاي فراوان در كنار بزرگان موسيقي آن زمان به بالاترين درجه خويش رسيد و او را به عنوان يك نوازنده صاحب سبك به جامعه معرفي كرد.

سبكي كه انحصاراً مال او و زاده خلاقيت، تكنيك، احساس و نوآوري هاي خود او بود و مقلدان فراواني نيز پيدا كرد كه از آن جمله مي توان: مجتبي ميرزاده، سياوش زندگاني، بيژن مرتضوي، جهانشاه برومند و… را نام برد كه هر يك در نوع خود نوازندگاني مطرح هستند، اما همگي به نوعي مستقيم يا غيرمستقيم از وي تأثير گرفته و انشعابات اين سبك محسوب مي شوند و با وجود داشتن احساس مستقل، هيچ گاه نتوانستند در بروز اين حس استقلال كامل نشان دهند.

در سبك پرويز ياحقي با كثرت تكنيك و تنوع در استفاده از آنها فراوان برخورد مي كنيم: ويبر، مالش و گليساندوهاي گوشنواز و شيرين، استفاده به جا از پوزيسيون هاي مختلف، اجراي تريل هاي قدرتمند و سريع با انگشتان دوم و سوم، آرشه پراني هاي متناسب با نوع دستگاه و قطعه، نزديك كردن آرشه به خرك در حين آرشه كشي، استفاده از پيزيكاتو در قطعات ضربي و نهايتا استوار بودن بخش اعظمي از نوازندگي، مانور و خلق ملودي روي سيم هاي بم كه اين يكي نقطه عطف و بهتر بگوييم نگين انگشتري سبك ياحقي محسوب مي شود، زيرا در گذشته و مشخصا تا قبل از او هيچ كس تا به اين حد از سيم هاي بم استفاده نمي كرد و اساسا قادر به خلق ملودي زيبا و محرك احساس برروي سيم هاي ۳ و ۴ نبود و در واقع او را مي بايست احيا كننده سيم هاي بم ويولن ناميد.

چهارمضراب ها، آهنگ و رنگ هاي ساخته او كه شروع و پايه آنها از سيم هاي sol و re بوده و قسمت اعظم آنها نيز در همين محدوده مي باشد، گواه اين مدعاست.

برخي قطعات او با كوك هاي مخصوص و برخي ديگر با كوك افتاده نواخته مي شود كه اين دو كوك و به خصوص افتاده (به معني همصدا بودن دو سيم در كنار هم [mi-mi la mi] از ابداعات حسين خان ياحقي و مختصات همين مكتب و سبك است كه بعدها توسط ديگران نيز مورد استفاده قرار گرفت).

اوراق دفتر تاريخ موسيقي مان را كه ورق بزنيم به نوازندگان خوب و آهنگسازان برجسته اي برخورد مي كنيم، اما معدود كساني در اين جمع وجود دارند كه هر دو هنر، يعني آهنگسازي و نوازندگي را آن هم در حد اعلا تواماً در خويش جاي داده باشند و بي شك يكي از يكه تازان اين ميدان، پرويز ياحقي بود.

وي به لحاظ خلق و خو و شخصيت به گواه دوستان، شاگردان و مرتبطان با وي، يك نمونه كامل و چكيده راستين مكتب آن دو اسوه اخلاق (صبا و حسين خان) است و هنر والاي او جلوه اي از ذات ناب اوست كه بر پرده ساز ميخرامد و با جلوه گري دل مي ربايد.

او از ساليان دور تاكنون رابطه بسيار صميمي با ساير هنرمندان اين خاك و بالاخص موسيقيدانان داشته و حتي با نوازندگاني كه به نوعي رقباي او به حساب مي آمدند (بديعي، خرم، ملك و…) دوستي نزديك و رابطه احساسي عميق و عاطفي داشت (چيزي كه متاسفانه در عصر حاضر كمتر با آن برخورد مي كنيم.

پرونده هنري او نشان مي دهد كه يكي از اركان برنامه گل ها بوده كه با همنوازي در كنار خوانندگان و نوازندگان مطرح آن زمان كه بعضي از آنها را خود او به اين عرصه آورده بود، ساختن آهنگ هاي ماندگاري همچون: بيداد زمان، مي زده شب (ماهور)، سراب آرزو (افشاري)، غزالان رميده (شوشتري و همايون)، آهنگ زيباي او در چهارگاه با مطلع: [آن كه دلم را برده خدايا زندگيم را كرده تبه گو...]. (گل هاي رنگارنگ شماره ۴۲۰ و ۴۲۸) با تنظيم زيباي زنده ياد جواد معروفي و آهنگ هاي ديگري كه مجال نام بردن از آنها نيست، افراد بسياري را به موسيقي ايراني علاقه مند كرده كه حتي به رغم گذشت ساليان متمادي بر اين آهنگ ها، هنوز هم ورد زبان عوام و خواص هستند و نيك است بدانيم بخش اعظمي از اين آثار حاصل هم نفسي ۵۰ ساله با ترانه سراي معاصر استاد بيژن ترقي بود.

اگر به زمان ساختن اين آهنگ ها و سال هاي فعاليت ياحقي توجه بكنيم، درمي يابيم  در برهه اي كه وجود موسيقي هاي مبتذل و كاباره اي و… موسيقي اصيل ايراني را تهديد مي كرد و به حاشيه مي راند، او يكي از خادمان و پاسبانان اين موسيقي بوده كه هنوز هم پس از گذشت بيش از نيم قرن همين خط سير را دنبال مي كند و اخيرا چند كار از تكنوازي ها و كارهاي بدون كلام او منتشر شده كه حاصل گوشه نشيني سال هاي اخير اوست و در اين آثار، اندكي تغيير فرم و تبعيت احساس را از عوامل اجتماعي و شرايط محيطي و روزمره مشاهده مي كنيم.

ياحقي  با نواختن سه تار نيز كاملاً آشنا بود و در صدابرداري هم يدي طولايي داشت و آ‌رشيوي غني از موسيقي فراهم آورد كه در نوع خود منحصر به فرد است.

وي 12 بهمن سال 1385 به دليل ايست قلبي دار فاني را وداع گفت

.[پرويز ياحقي درگذشت]

منبع :همشهری آنلاین

گران قيمت ترين ويولن جهان پس از 70 سال بار ديگر نواخته شد

 گران قيمت ترين آلت موسيقی جهان، برای نخستين بار پس از هفتاد سال، در برنامه ای که نشانگر رشد اقتصادی و فرهنگی مسکو به شمار می آمد، در مقابل ۱۶۰ ميهمان ويژه نواخته شد.

به گزارش روزنامه گاردين، مکسيم ويکتوروف، يک وکيل روس، تعدادی از سرشناس ترين نخبگان جامعه مسکو را به کنسرتی خصوصی در «خانه پشکوف» دعو ت کرد تا ويولن «گارنری دل گسو» خود را، که در ماه فوريه به قيمت رکورد شکن ۳.۹ ميليون دلار خريداری کرده بود به معرض تماشا بگذارد.

پينچاس زوکرمان، هنرمند سرشناس اسرائيلی در آن برنامه قطعاتی از کارهای هنرمندانی بزرگ نظير سباستيان باخ، موتزارت و برچ را با همنوازی ارکسترسمفونی «تئاتر بلوشنی» اجراء کرد.

ويکتوروف ۳۵ ساله، که خود دارای کلکسيون سازهای ويلون است گفت: «من پيش از خريد اين ساز در لندن، اول کمی آنرا امتحان کردم.»

وی که علاقمند است با همنوازی پيانوی همسرش آناستاسيا ويولن بنوازد ادامه داد: «اما از آن موقع تاکنون قادر نبوده ام به آن دست بزنم. زيرا اين ساز تاب و توان تحريک را ندارد. من ترجيح می دهم استادی که خود در کنار هنرش زندگی می کند نخست آن را در دست بگيرد، تا به اين وسيله اين ويولن از احترامی که سزاوار آن است برخوردار شود. سپس ممکن است من هم قدرت نواختن با آنرا بيابم، زيرا آنگاه اين ساز خود به يک منبع انرژی مبدل خواهد شد.»

ويولنی که ويکتوروف خريداری کرده است ساخته سال ۱۷۴۱ ميلادی است. اين ويولن متعلق به هنری ويوکستمپس، آهنگساز بلژيکی و ويولن نواز چيره دستی بود که در بارگاه تزار آلکساندر دوم تکنوازی می کرد.

ويولن هايی که با دست گيسپه گارنری دل گسو(۱۶۹۸ تا ۱۷۴۵) ساخته می شد، به مراتب ارزشمندتر از سازهايی است که آنتونيو ستراديواری، می ساخت. ستراديواری نيز مانند گارنری در شهر کرمونا زندگی می کرد.

ويولنی که ويکتوروف خريداری کرده است ساخته سال ۱۷۴۱ ميلادی است. اين ويولن متعلق به هنری ويوکستمپس، آهنگساز بلژيکی و ويولن نواز چيره دستی بود که در بارگاه تزار آلکساندر دوم تکنوازی می کرد.

روزنامه گاردين می نويسد: قرار بود کنسرت پينچاس زوکرمان يکشنبه شب نيز مجددا در کونسرواتوار مسکو برای قشر وسيعتری از شنوندگان اجراء شود، اما تشويق و تحسين های شب شنبه برای اجراء قطعه ويولن باخ تنها حالت ادای احترام داشت. برای اجرای ويولن، شماره پنج موتزارت ضعيف بود، و زمانی که آخرين قطعه مهيج و آشنای ماکس برچ به پايان رسيد، تماشاچيان با شورو حرارت نسبتا بيشری زوکرمان را تشويق کردند.

با وجود آنکه آنها حتی برای سومين بار زوکرمان را به روی صحنه بازگرداندند، اما عليرغم اجرای زيبا و تسلط کامل وی بر اين ساز، حضار برای تشويق وی از جای خود بلند نشدند و کلمات تحسين آفرينی نيز نثارش نکردند.

ويکتوروف با اشاره به پسرفتی که مسکو به عنوان يک مرکز فرهنگی در دهه آشفته و متلاطم ۱۹۹۰ ميلادی با آن مواجه بوده است گفت: «ما بايد دوباره انرژی مردم را احياء کنيم تا بزرگترين هنرمندان جهان به طور منظم در اينجا حضور پيدا کنند. روسيه مدرن تنها شامل نفت و گاز نمی شود، بلکه منعکس کننده فرهنگ و هنر نيز هست.»

به گزارش روزنامه گاردين، ويولن های ساخت گيسپه گارنری دل گسو به مراتب نادرتر از ويولن های آنتونيو ستراديواری هستند زيرا تنها ۱۵۰ عدد از آنها، نسبت به ۶۰۰ ويلن باقی مانده از آنتونيو ستراديواری، هم اکنون به جا مانده اند.

ويکتوروف نسبت به ويولن «دل گسو» علاقه بيشتری نشان می دهد زيرا معتقد است عمق بيشتری در صدای آنها حس می شود.

پينچاس زوکرمن نيز، معمولا در اجراهای رسمی خود با ساز شخصی خويش، که آن نيز يک دل گسوی ساخت سال ۱۷۴۲ است نمی نوازد.

ويکتوروف گفت: «مطمئن نبودم که زوکرمن دعوت من را برای نواختن بر روی اين ويولن بپذيرد، اما او به محض اينکه آن را در دست گرفت و تنها هفت ثانيه بر روی آن نواخت، به من گفت آخرين باری که چنين احساسی به او دست داده بود، زمانی بود که ويولن خود را برای اولين بار در دست می گرفت.»

ويکتوروف اضافه کرد: «اين دو ويولن با يکسال اختلاف زمان، از يک چوب ساخته شده اند و مانند دو خواهری هستند که پس از ۲۵۰ سال دوباره در مسکو به هم ملحق شده اند.»

منبع : رادیو فردا

 

نت های آهنگهای ایرانی (1)

سلام دوستان.

از امروز میخوام برای اون دسته از عزیزایی که نوازندگی ویولن را یا تازه شروع کردن و یا قصد شروعش را دارن نت های بسیار ساده و در عین حال پیشرفته آهنگهای بسیار زیبای ایرانی را بذارم.

امروزنت های آهنگ ماندگار درویش با صدای زیبای اکبر گلپایگانی را ببینید. باور کنید اونقدر ساده هست که افراد بسیار مبتدی هم با 2-3 روز تمرین بتونن بزنن.

DO DO DO DO / DO SI LA SI SOL MI

SI SI SI SI  /  SI LA SOL LA FA MI

DO DO DO DO / DO SI LA SI SOL MI

SI SI SI SI  /  SI LA SOL LA FA MI

MI MI MI MI FA MI FA MI FA MI

LA SI SOL LA  SOL FA MI FA MI

مي دونستي که خاک                                 LA SI DO DO SI DO  /  SI LA SOL LA

فرش منه                                                    SI SI LA SI  /  LA SOL FA SOL LA

رفتي نموندي                                                                        SOL FA MI FA MI

چرا بخت سفيد را                                                 SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

به سياهي نشوندي                                                 SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

مي دونستي فقط                                       LA SI DO DO SI DO  /  SI LA SOL LA

تو را دارم                                                  SI SI LA SI  /  LA SOL FA SOL LA

رفتي نموندي                                                                       SOL FA MI FA MI

چرا مرغ اميد را                                                 SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

از اين خونه پروندي                                             SI SI  /  LA SOL FA MI FA MI

درويش رو آن گليم پار                                        DO DO R MI R MI R DO SI LA 

شب را سر مياره                                                         R DO R DO SI LA SOL 

قطره با يه دريا                                                         DO SI DO SI LA SOL FA

براش فرقي نداره                                                 FA SOL LA SI LA SOL FA MI

درويشم و دنيا واسم يه مشت خاکه             DO DO DO DO DO DO R R R R R FA MI

همه دار و ندارم فقط يک دل پاکه  LA SI DO DO DO DO DO DO DO R R R R FA MI