ویولن یک ساز زهی و آرشه ای است. این ساز کوچکترین عضو
خانواده ی ویولن است. برای نواختن معمولا روی شانه ی چپ
قرار می گیرد، و با آرشه ای که در دست راست نوازنده است،
نواخته می شود.
سیم های ویولن از زیر ترین تا بم ترین سیم، به ترتیب زیر کوک
می شوند :
می:سیم اول ، لا:سیم دوم ، ر:سیم سوم ، سل:سیم چهارم
نوازندگی ویولن:
سیم گیر : از آبنوس ساخته شده است و در فاصله ی اندکی با خرک
نقش این ساز چه در کنسرت های بزرگ و چه به طور جمعی و
انفرادی ، آنقدر پر اهمیت است، که آن را «شاه ساز ها» گفتند.
پیشینه ی ساز:
ویولن یک ساز ظریف و فرهنگیست و طبق نمونه هایی که ساخته
می شود، از ۵۸ قطعه ی مختلف که به طرز دقیقی که با هم جور
شده اند و وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم می باشد که ابتدا توسط
سازنده ی ایتالیایی «گاسیارو برتولونی» اختراع شده است.
قطعات ویولن:
قسمت های ساز ویولن عبارتند از :
آرشه : یا کمان ترکه ای چوبی است که رشته های مویی دم اسب،
در طول آن کشیده شده است و به دو سر آن ثابت شده است.
تنه : جعبه ای که مابین تخته ی روئی و تخته ی زیرین و جداره های
طرفی محصور شده است.
دسته یا گردان : در واقع دنباله ی چوب آبنوس تکیه سیم هاست که
محل انگشت گذاری نوازنده در قسمت بالای آن قرار دارد. نوازنده ی
ویولن قادر است ، در تمام طول چوب آبنوس انگشت گذاری کند ، انتهای
دسته به جعبه ی کوچکی ختم می شود که سیم ها در درون آن به دور
گوشی های کوک پیچیده می شوند.
خرک : بین سیم ها و طبله ی ویولن قرار گرفته و فشار سیم ها آن را
عمود نگه می دارد. نقش خرک ان است که ارتعاش سیم ها را به طبله
و به جعبه ی ویولن منتقل می کندو نیز در داخل جعبه میله ای چوبی
تقریبا زیر خرک ، اندکی بلند تر از جدار طرفی قرار داده شده که شکل
گرده ماهی ، طبله و زیره را حفظ می کند.
گریف : از آبنوس ساخته شده است و در طول گردن ویولن چسپیده
است و تا میانه ی جعبه ی ساز ادامه دارد . گریف جایی است که
نوازنده با انگشت خود سیم را به آن می چسباند و به این ترتیب طول
سیم را کوتاه می کند و نت های مختلف را می نوازد.
تا آخر تنه ی ویولن کشیده شده است. با زهی از جنس روده یا
پلاستیک به دکمه ای که در قسمت پایین جدار تعبیه شده بند می شود.
سیم ها : سیم ها از جعبه ی کوچک سر ساز آغاز شده در طول چوب
آبنوس ، تکیه گاه سیم ها ادامه یافته ۷ از روی خرک عبور کرده و در
سیم گیر مهار می شود . سیم های ویولن قبلا از روده ی گوسفند
«زه» ساخته می شد. امروزه در سیم های بم تر ، روی روده سیم
فلزی نازکی می پیچند و در سیم های زیر تر از مفتول فلزی تنها
استفاده می شود.
*نخستین سازندگان معروف ویولن در ایتالیا پیدا شدند .
«گاسپارو داسالو» نخستین ویولن حقیقی را ساخت، اما معروفترین
ویولن ها در شهر کرمونا ساخته شدند.
«آندره اماتی» و فرزندش «نیکولا اماتی» و شاگردش «آنتونیو استرادیواریوس»
بهترین ویولن های دنیا را تا کنون ساخته اند.
فهرست ویولنیست ها:
از میان ویولنیست های زنده ی ایران نیز که حرفی برای گفتن دارند،
می توان از «شادمهر عقیلی» نام برد که با وجود جوانی ، خالق آثار نو
و قطعات بی نظیر بوده است. او بر خلاف ویولنیست های تازه کار ایران،
که مقلدان صرف نت های غربی هستند و از خود چیزی ندارند و به نواختن
آهنگ های آماده ی دیگران مباهات می کنند ، دارای روحیه نوآوری
و خلاقیت شگفت آوری در نوازنگی این ساز می باشد.






ممنون که بهم سر زدی .. سراغ خوب کسی اومدی البته نه از این لحاظ که تخصصی داشته باشم تو این زمینه بلکه از این لحاظ که من هم واقعا ً عاشق ویولن هستم و معتقدم هیچ سازی نمیتونه جای ویولون رو بگیره .. به عقیده ی من ویولن و پیانو ازهای کاملی هستند که لذت موسیقی شنیدن رو در آدمی زنده میکنن .. در ضمن من هم نوازندگی شادمهر رو دوست دارم و همینطور بیژن مرتضوی
موفق باشی
دیدگاه با horizon — فوریه 5, 2008 @ 8:09 ب.ظ
ویلون از اون سازهایی که جون آدم در میاد تا یک صدای درست بتونه از توش درآره! مرحوم عقیلی رو هم دوست داشتیم زمانی که ویلون میزد.
دیدگاه با شبستان — فوریه 5, 2008 @ 8:26 ب.ظ
چقدر بدبختيد كه شادمهر عقيلي راويولنيست مي دانيد….
دیدگاه با Nakisa — جولای 10, 2008 @ 10:06 ق.ظ
با نوشتن این پاراگراف اخر (شاد مهر) میشه فهمید که نه از ویولون چیزی سرت میشه نه از موسقی فقط بلدی مطالب رو کپی / پیست کنی
دیدگاه با ورقا — جولای 10, 2008 @ 5:39 ب.ظ
واقعا بدبختيد/ آخه شادمهر شد آدم؟
دیدگاه با sasasa — آگوست 25, 2008 @ 12:23 ب.ظ
سلام ممنون از مطلب جالبتون
منم ویلون کار می کنم و عاشقش هستم
با اجازه تون جسارت کردم و این مطلب رو تو وب خودم هم گذاشتم تا دوستای منم از این مطلب استفاده کنن
البته با ذکر منبع!!!
بازم مرسی
دیدگاه با سارا — سپتامبر 21, 2008 @ 8:45 ق.ظ
خوب و جامع .ممنون
دیدگاه با مهدی — نوامبر 20, 2008 @ 6:23 ب.ظ